17 سطر است . اندكى موريانه‌خوردگى دارد و عناوين و آيات قرآنى باشنگرف است . اين نسخه همان نسخه‌ايست كه ثقة الاسلام شيخ آقا بزرگ طهرانى ( ره ) در ذريعه به اين عبارت « و رأيت قطعة من أوائله في مكتبة الشّيخ الحجّة ميرزا محمّد الطّهراني » به آن اشاره كرده است . متأسفانه اين نسخه متجاوز از بيست ورق كوچك از اوائل كتاب نيست . اول آن اين عبارت است : « مفترض الطاعه كه بفضل و علم و عصمت از اهل زمانهء خود مميز است » كه منطبق با صفحهء 6 سطر 16 چاپ كنونى ( و ص 4 سطر 2 چاپ سابق ) است . و آخر آن اين عبارت است : « و حوالت دين و شريعت به غير خداى تعالى كردن از غايت جهل و نادانى باشد ، در اين اطلاق كفر محض لازم است ، اما آنچه حوالت كرده است باجماع ، شيعهء اصوليه اجماع را منكر نباشند و يكى » كه منطبق با صفحهء 59 سطر 11 چاپ كنونى ( و ص 28 س 1 چاپ سابق ) است . اين نسخه به خط نستعليق نونويس است و به نظر مىآيد كه از روى نسخهء متصرّف فيهاى سابق الذكر ( يعنى نسخهء ح ) استنساخ شده باشد زيرا عباراتش عين عبارات آن است . اينها مطالبى بود كه پدرم در چاپ اوّل كتاب در معرّفى اين نسخه نوشته بود . امّا پس از آنكه چاپ كنونى كتاب نقض بپايان رسيد ، مرحوم پدرم دوباره بمقايسهء نسخه‌ها پرداخت تا خط و تاريخ و ساير خصوصيات آنها را براى بار آخر با هم مقايسه كند . در آن موقع روشن شد كه نسخهء « س » پاره‌اى از نسخهء « د » است يعنى قسمت اعظم آغاز آن مىباشد . چه خط هردو نسخه يكى است و تعداد سطرهاى هر صفحه و همهء خصوصيات ديگر عين هم است . فقط اندكى از حاشيهء نسخهء « س » بيشتر بريده شده و در نتيجه چند كلمه‌اى از نوشته‌هاى حاشيهء برخى از صفحات از بين رفته است . چنان كه در نسخهء « د » گفته شد آن نسخه به صورت اوراق متفرّقى بوده كه بيست ورق اوّل آن يعنى نسخهء « س » از آن جدا افتاده ، در نتيجه آن بيست ورق بدست